Duurzame Inzetbaarheid Veolia TransportSaamhorigheid, Teamgeest, Vriendschap en Humor

Gaat het onvermijdelijke toch gebeuren??? Eind 2012 kwam onze werkgever, voor de niet ingewijden, Veolia Transport met de mededeling dat wij in het kader van langer door werken in plaats van pensionering een vitaliteitsproject ging starten. Verbazing alom wat moeten wij hiermee?? Dat ga ik nu vertellen, om dit project te doen slagen heb je onder andere vrijwilligers en toegewijde teamleiders nodig.

We can do it!

Na een training over slapen en voeding, verzorgd door het Vitaliteit Centrum, waren wij aan de beurt. De strijd barstte los, wie gaat bij wie in het team en wie is de team captain? Dit leidde ertoe dat ik nu onderdeel ben van een bijzonder gezelschap. Al snel hadden we een naam verzonnen die paste bij ons team, namelijk Team: WE CAN DO IT!

 

Ons team bestaat uit: Marian, Brigitte, Michel, Fred, Jack, Lennard en mijzelf. Inmiddels hebben wij diverse teamactiviteiten achter de rug, onder andere: op zoek naar Vicky (GPS tocht); op bezoek bij Alex voor een kookworkshop; de verassing voor onze partners omdat zij altijd voor ons klaar staan; kerstkaarten met een mooie boodschap; strandwandeling de hele organisatie van Veolia; de bowlingscompetitie; elkaar op de hoogte houden via Whatsapp, zelfs met zo nu en dan een nachtgroet voor het slapen gaan; in het begin wekelijks maar al snel twee keer per week hardlopen door weer en wind en noem het maar op...

 

Hardlopen, een idee van Fred en Jack die hun sporen op dit gebied al verdiend hebben. Onnozel zoals de rest is zeiden wij: "wij zijn van de partij!" Ik hoor Michel nog zeggen: "Lijkt mij niet zo leuk, ik wandel liever", net zoals Lennard. Marian en Brigitte zeiden: "leuk!", dus ik kon niet achterblijven. Daarnaast heb ik mijzelf aangeboden als verzorger, wat de dames wel prettig vonden.

 

Regen of geen regen niets houdt ons tegen

We begonnen met één keer in de week, we stelden een doel om deel te nemen aan de Drie Plassenloop in Zoetermeer en gingen zelfs twee keer in de week op pad. Regen of geen regen niets houdt ons tegen! Het ging redelijk in het begin maar hoe getrainder iedereen wordt, hoe lastiger het wordt om iedereen bij te houden en hoe meer lucht ik te kort kwam. Dit kon ik wel maskeren door gezellig mee te lopen met mensen die niet verder konden door spierpijn. Maar dat schiet niet op, de wedstrijd is 27 januari en ik wil een goed resultaat neer zetten en mijn team niet teleurstellen. Dus, hoe kom ik aan meer lucht, dacht eerst aan zuurstofflessen (maar dan zit ik in het verkeerde team, duiken wordt al georganiseerd door een ander team) het roken beperken, maar ook dit werkte niet. Dan maar volledig gestopt met roken, weg met de sigaret, met dank aan mijn ploeggenoten. Nog 15 dagen heb ik te gaan voor resultaat. Ik ben ervan overtuigd dat het goed komt met de steun van mijn teamgenoten.

 

Bij het bowlen hoorde ik dat Jack ook wil gaan stoppen met roken omdat hij de 5 km toch wel wat sneller wilden gaan lopen. Hoe snel ?? We wachten af. "Jack mocht je daadwerkelijk gaan stoppen, STERKTE."

 

Moraal van dit verhaal is dat SAAMHORIGHEID, TEAMGEEST, VRIENDSCHAP en HUMOR een mens kan veranderen. Ik ben blij met mijn collega's en trots op mijn team genoten, die nu toch meer zijn dan alleen collega's. Ik hoop dat wanneer het project voorbij is, wij gewoon doorgaan! Want een hecht team kan alles en ik verwacht dat het team zich alleen maar verder uitbreidt met andere collega's.

 

Met veel plezier en een glimlach
Peter de Jong

Contact-DIC